اشک!

           نه!

                اشک چشمام اون موقعه جاری نشد

                       فقط دست خدا سپردمت.

بغض تو گلوم گیر کرده بود ولی مجبور بودم بخندم و خوشحال باشم.

تا اینجا بودی:

                    مثل داداشم بودی

                                               غمخوارم بودی

                                                                     همدم تنهاییام بودی

دوست داشتم و می دونم که دوستم داشتی.

حالا هم که اینجا نیستی هیچ فرقی نکرده و اینو بدون که همیشه داداش بزرگه خودم میمونی.

با رفتنت یه تار یا شاید هم چندتا تار دیگه از تارهای عمرم کمتر شد.

دعا می کنم هر جا که هستی همیشه موفق و پیروز باشی.

دعا می کنم که تو زندگی هیچوقت غم و غصه تو دلت ریشه نکنه داداش خوبم.